Molekularna onkologija

EGFR

Kome će biti preporučeno testiranje mutacija u genu za EGFR?
Genetičko testiranje mutacija u genu za receptor epidermalnog faktora rasta (epidermal growth factor receptor- EGFR) sprovodi se na uzorcima tumora kod pacijenata kojima se planira uvođenje terapije zasnovane na inhibitorima tirozin kinaze. Naime, istraživanja su pokazala da određene (onkogene) mutacije u genu za EGFR u tumorskim ćelijama čine ove ćelije naročito osetljivim na terapiju. Postoje i takve mutacije koje smanjuju osetljivost tumora na terapiju. Zbog toga patolog, nakon pregleda preparata obojenog specifičnim bojama koje mogu da pomognu da se definiše tip tumora, može predložiti da se, pre određivanja terapije, sprovedu i genetičke analize mutacija u EGFR genu.
Koji genetički testovi se sprovode u Beo-labu?

EGFR: trideset različitih mutacija u egzonima 18 (kodon 719), 19 (kodoni 746-751), 20 (kodoni 768-770, 773 790), i 21 (kodoni 858, 861). Metoda koju koristimo za identifikaciju ovih mutacije je izuzetno senzitivna (PCR TaqMan https://www.youtube.com/watch?v=fkUDu042xic) jer omogućava da se identifikuje prisustvo mutacije u manje od 1% ćelija. Zbog toga se ova metoda preferencijalno preporučuje u odnosu na druge metode za identifikaciju mutacija u EGFR genu. Naime, u isečcima tkiva ne nalaze se samo tumorske ćelije, u kojima se mutacija može naći, već, ponekad i mnogobrojnije normalne ćelije, u kojima se mutacija ne nalazi, pa je senzitivnost testa od izvanredne važnosti. Takođe, test koji sprovodimo je izuzetno specifičan, jer se njime dokazuje prisustvo samo onih mutacija za koje je pokazano da su klinički relevantne, a ne i mnoštvo drugih mutacija, koje se potencijalno mogu naći, a za koje ne postoje klinički jasni podaci o njihovom značaju za terapijski odgovor pacijenta.

BRAF

Kome će biti preporučeno testiranje mutacija u genu za BRAF?
Protein B-Raf (za čiju proizvodnju gen BRAF nosi genetičku instrukciju) je deo mehanizma koji hemijske signale iz ćelijske okoline prenosi do ćelijskog jedra i obezbeđuje odgovor ćelije na te signale, terajući je da se umnožava (proliferacija), sazreva (diferencijacija) ili umire (apoptoza). U nekim tumorima, kao što je melanom (rak kože), kolorektalni karcinom ili rak tiroidne žlezde, mutacije dovode do prekomerne aktivacije ovog mehanizma. Testiranje mutacija u BRAF genu preporučuje se kod pacijenata sa kolorektalnim karcinomom, kako bi se ustanovilo da li je ovaj karcinom deo sindroma „nasledni nepolipozni rak debelog creva“, kao i za procenu da li je pacijent kandidat za anti-EGFR terapiju. Kod papilarnog karcinoma tiroidne žlezde, ova mutacija je izuzetno dijagnostički specifična, budući da se praktično nikada ne sreće kod drugih oboljenja tiroidne žlezde. Kod melanoma i drugih tumora, identifikacija mutacija u BRAF genu može ukazivati na odgovor na terapiju koja cilja BRAF signalni put.

Koji genetički testovi se sprovode u Beo-labu?
Genetičko testiranje mutacija u genu BRAF sprovodi se na uzorcima tumora iz pacijenata kojima se planira uvođenje imunološke terapije. Naime, 60% melanoma nosi mutaciju u BRAF genu, a u preko 90% slučajeva, mutacija pogađa kodon 600. Određeni savremeni lekovi za metastatski melanom su veoma selektivni i moćni inhibitori B-Raf proteina koji nosi mutaciju V600E. Veoma specifičnom i senzitivnom metodom (PCR-TaqMan) otkrivamo sve klinički relevantne mutacija u genu BRAF.

PATOLOGIJA-DIJAGNOSTIKA

Klonalnost B i T-limfocita


Kome će biti preporučeno testiranje klonalnosti limfocita?
Kod većine pacijenata kod kojih se sumnja na limfoidni malignitet, dijagnoza se može postaviti patihistološkom analizom sa specifičnim imunološkim bojenjima. Međutim, u oko 5-10% slučajeva, klasična patohistološka analiza ne može da pruži odgovor na pitanje da li su prisutni limfociti maligni (i s tim u vezi istog, klonalnog porekla) ili su normalni, reaktivni (i stoga poreklom od više klonova). Najveći broj limfoidnih maligniteta uključuju B ćelije, a u manjoj meri T ćelije.
Koji genetički testovi se sprovode u Beo-labu?
Genetičko testiranje B i T ćelijske klonalnosti sprovodi se na osnovu standarda proizašlih iz evropske BIOMED2 studije. Dijagnoza B-ćelijskog limfoma vrši se analizom genskih rearanžmana u genu za teški lanac imunoglobulina, dok se dijagnoza T-ćelijskog limfoma postiže analizom genskih rearanžmana u genu za T-ćelijski receptor.

JAK2

Kome će biti preporučeno testiranje mutacija u genu za JAK2?

Kriterijumi u dijagnstici mijeloproliferativnih neoplazmi bazirali su se na kliničkoj slici, histopatološkoj analizi kostne srži i citogenetici. Otkriće molekularnog markera specifičnog za oboljenje rezultiralo je u pojednostavljenju procesa i povećanoj dijagnostičkoj preciznosti pojedinih hematoloških maligniteta.

Koji genetički testovi se sprovode u Beo-Labu?

Ipsogen®JAK2 MutaQuant je in vitro kvantitativni test koji se koristi za detekciju i kvantifikaciju JAK2 V617F (G1849T) alela u genomskoj DNK iz uzorka periferne krvi ispitanika sa suspektnom mijeloproliferativnom neoplazmom. JAK2 V617F mutacija je detektovana u >95% bolesnika sa policitemijom verom (PV), 50-60% bolesnika sa esencijalnom trombocitemijom (ET) i 50% bolesnika sa primarnom mijelofibrozom (PMF).

medicover-white-transparent-thumb

Mreža laboratorija

Beo-lab, Synevo, the associated logo and all associated Beo-lab marks are the registered trademarks of Beo-lab Laboratorije. All third party marks — ® and ™ — are the property of their respective owners. © 2000-2015 Beo-lab Laboratorije. All rights reserved.